 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Als u op de hoogte wil worden gehouden van wijzigingen, stuur dan een prive bericht via het gastenboek.
|
laatste update 18 mei 2012 Het glad schuren van de tweede beam liet zien dat de epoxy deze keer goed in het laminaat was doorgedrongen. Dat gaf een goed gevoel. Tegelijkertijd was de temperatuur eindelijk genoeg gestegen om weer aan de drijvers te beginnen. Dat gaf mij ook wat lucht om nog even na te denken hoe ik het verder met de beams ga aanpakken. De rompen hadden nog een aantal laminatie klussen voor de boeg. Om het boegoog in te lamineren heb ik net als Phill een glasvezelbuis ingelijmd in de boeg. Ook voor het dicht lijmen van de boeg heb ik dezelfde procedure gebruikt; een reep karton die de lijm op z'n plek houdt en zorgt voor een goede verbinding. Een lastige klus was het lamineren van het beslag voor de zijstagen, de wantputtingen. Ik heb ze eerst ingelijmd en ingeklemd terwijl de rompen rechtop stonden. Daarna de rompen omgedraaid en omhoog getakeld om zo van onderuit te werken. De voorzijde was eenvoudig vanuit het luik, maar de achterzijde was zeer lastig te lamineren. Dit moest gebeuren door het gat voor het inspectieluikje en koste behoorlijk wat zweetdruppels. Wat het ook lastig maakte is dat ze wat verder naar achteren geplaatst zijn. Voor het dichtlijmen van de spiegels gebruik ik dezelfde methode als Henny. Dit kan alleen als er genoeg ruimte is dat je er goed bij kan. Bij de boeg van de F85SR kan het dus niet. 't werkt wel heel mooi.
28 apr 2012 De afgelopen weken kon ik flink wat tijd besteden aan de boot. In het begin schoot het lekker op en waren beide beams klaar om aan de onderzijde gelamineerd te worden. Omdat ik geen 320 grams unidirectioneel koolstof kon krijgen,wordt het laminaat opgebouwd uit een combinatie van 250 grams en 300 grams uni, waarbij het totale gewicht iets hoger is dan voorgeschreven. De 300 grams is veel handelbaarder, maar 't is wel moeilijker om alle vezels met epoxy te impregneren bij het lamineren. Nadat ik de eerste beam gelamineerd had en het vacuum eraf had gehaald stuitte ik op een probleem. De holte voor de Upper Folding Strut had ik opgevuld met een vulstuk, dat de holte niet helemaal opvult, zodat ik het koolstof daar goed kon afwerken. Blijkbaar waren er ter plekke spanningen in de vacuumfolie gekomen, zodat er allemaal plooien in de vezels waren gekomen. Dat is niet goed, omdat dit afbreuk doet aan de sterkte. De koolstof moest eraf! Terwijl ik dat deed, kwam ik erachter dat er enkele plekken waren waar de koolstofvezels droog lagen. De keuze om de boel af te schuren was dus een goede. 'T levert wel een hoop koolstofstof op.... Voor de tweede beam besloot ik om een strook mylar op de bleederdoek te leggen en het vulstuk te verhogen. Om droge plekken te voorkomen, heb ik de vezels niet alleen voorbewerkt op de lamineertafel, maar ook, eenmaal op de beam, nog een keer zorgvuldig met epoxy ingestreken. Ook heb ik een wat langzamere en dunnere harder mix gebruikt. Nadat ik het vacuum had aangesloten zag het er goed uit. Echter na uitharding bleek dat nu het hele laminaat pokdalig is. Het gebruik van mylar boven op de bleederdoek is dus geen goed idee. Ook bij deze beam zal ik de unidirectionele vezels eraf moeten schuren..... Kan ik direct controleren of ik deze keer géén droge vezels tegen kom. Zo schiet het niet echt op natuurlijk. Voordeel van deze tegenslagen is wel dat ik steeds beter wordt in het lamineren van koolstof. Het onder vacuum uitharden van undirectionele vezels is me ondertussen slecht bevallen. Ook bij het beslag voor de zijstagen ging dat vorig jaar fout. De volgende keer maar zonder vacuüm dus. Ondertussen wacht ik totdat de temperatuur eindelijk gaat stijgen, zodat ik weer met de drijvers bezig kan.
11 apr 2012 Deze week heb ik de tweede beam aan de binnenzijde kunnen lamineren. De voorbereidingen voor het vacuum kosten vrij veel werk maar het geeft wel een goed resultaat. Voordat ik de koolstof plaats, wordt die volledig met epoxy doordrenkt. Ook is de binnenzijde van de eerste beam verder afgewerkt. De binnenzijde van de beam is vrij krap maar met de flexibele verlengkabel van mijn dremel kan ik overal goed bij.
25 maart 2012 Andere bouwers schreven al dat het bouwen van de beams een tijdrovend zaakje is. Dat klopt. Van de eerste beam is het meeste binnenwerk nu gedaan. Ik heb een aantal stappen uit het bouwboek gecombineerd om in één keer, onder vacuüm, te lamineren. Om er zeker van te zijn dat de koolstofvezels goed strak blijven liggen, leg ik een plaat mylar onder de vacuum folie. Schuim voor de tweede beam ligt nu in de mal.
|
|||||||||||||||||||||
