Deze
website documenteert de voortgang van de bouw van mijn F-85SR trimaran.
Als u op de hoogte wil worden gehouden van wijzigingen, stuur dan een
prive bericht via het gastenboek.
laatste
update 13 jan 2012
De
temperatuur in de schuur is
gedaald ongeveer 8 ēC. De minimum verwerkings temperatuur voor mijn
epoxy is 15ēC. Toch heb ik al het werk tot nu toe zonder problemen
kunnen doen. De epoxy blijft met twee 60W gloeilampen in de
verwarmingsbox ongeveer 20ēC en met een electrisch kacheltje in de
rompen zijn deze binnenin ook op een goede temperatuur te houden.
Kleine klusjes aan de buitenzijde kunnen met een 'tent' ook op
temperatuur worden gehouden, maar dat is wel lastiger.
Op de wantputtingen na is al het
epoxywerk in de rompen nu klaar. Ook de uitsparingen voor het dekluik
zijn nu op maat. De wantputtingen kan ik nu niet
plaatsen, omdat Ian het zeilplan nog definitief moet maken en deze
waarschijnlijk verder naar achteren geplaatst moeten worden dan eerst
de bedoeling was.
Op wat schuurwerk en kleine klusjes na
wordt het werk aan de
drijvers nu stilgelegd tot de temperatuur weer wat hoger is.
Ik
heb geen zin om voor elke klus aan de buitenzijde de hele
schuur te verwarmen. De beams zijn niet zo groot en door een tent er
omheen te bouwen kan ik daar de temperatuur goed in de hand houden.
Daarom ben ik nu begonnen met het frezen van de mallen voor de beams en
de Central Mounting Modules ( CMM ). Het essenhout voor de beampads is
al klaar om met glas gelamineerd te worden.
22 dec
2011
Alle
lijmnaden zijn aan de binnenzijde nu voorzien van glasvezeltape. Voor
het tapen van het
dek heb ik de drijvers op de kop in de takels gehangen. Ik kon er
van onderen goed bij en dat maakt het tapen erg makkelijk.
Ondertussen ben ik begonnen met de voorbereidingen voor de bouw
van de beams. De meeste onderdelen voor het vouwsysteem kon ik laten
maken door een waterstraalsnijder.
De onderdelen moeten nog wel
afgewerkt worden. Alleen de romp steunen moet ik helemaal zelf maken
uit een aluminium hoekprofiel. Het ontwerp van de bovenste drager is
afgeleid van de F-82R drager ( en goedgekeurd door Ian Farrier ) en
wijkt af van het standaard ontwerp voor de F-85SR omdat die niet
waterstraal gesneden kan worden.
Vanwege grote hoeveelheden spam heb ik m'n emailadres moeten sluiten.
Dat is nu vervangen door een gastenboek.
Ik wens iedereen prettige kerstdagen toe; Want een
Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust
op zijn schouder .... Jesaja 9:6
8 dec
2011
Het is
bijna niet te geloven dat
ik een jaar geleden in een lege schuur stond. Er is zoveel gebeurd, en
ik heb enorm veel geleerd.
De laatste dagen heb ik aardig wat kunnen doen, maar je ziet er weinig
van. Ik zit nu op ongeveer 1/3 van de lijst met
kleine klussen voordat de buitenzijde
van de romp kan worden gelamineerd. De spanten van de stuurboord romp
zijn nu gelamineerd. Hier en daar moest dat op gevoel omdat de
bereikbaarheid niet optimaal was. Dat kostte wel even wat zweet, maar
liep goed af. De takels werken perfect en ik kan zo gemakkelijk de
rompen in m'n eentje hanteren.
19 nov
2011 Als
iemand nog vragen heeft waarom ik überhaupt een trimaran bouw en geen
'gewone' boot; het gemak en comfort waarmee de boot op hoge snelheid
vaart -> let op het subtiele handgebaar ( 1:05)
Na het opelkaar lijmen van de rompen ben ik nu in een volgende fase
beland. Voordat de buitenkant van de romp kan worden gelamineerd zijn
er nog een groot aantal kleinere klussen te doen. Daar heb ik nu een
begin mee
gemaakt. Dat begon met het zagen van een aantal gaten in de romp om
weer bij de binnenkant te kunnen om de lijmverbinding te kunnen
verstevigen met glas tape.
Bij de stuurboord romp had ik iets teveel
lijm gebruikt bij het samenvoegen. Een beitel op een bezemsteel doet
wonderen
Om overal bij te kunnen is het zowiezo handig om allerlei gereedschap
te maken om 'op afstand' te kunnen werken. Er zijn maar een paar gaten
en je kunt bijna
nergens goed bij. De afgelopen dagen heb ik de kiel van glastape
voorzien en
dat ging prima.
3 nov
2011
Nadat ik
de zwaardkast op z'n
plek gelamineerd had was het een herhaling van zetten om de bakboord
drijverhelften aanelkaar te lijmen. Dit ging allemaal vrij
vlot.
De mal voor de drijvers is nu afgebroken en ik heb weer wat meer
ruimte om te werken. Ook heb ik 2 takels opgehangen zodat ik
gemakkelijk de
drijvers kan verplaatsen en draaien om overal bij te kunnen. Het lijkt
nu alsof de drijvers bijna af zijn, er is echter nog behoorlijk wat
werk te doen, vooral in de rompen. Dat zal vrij krap worden....
De vorm frames zijn goed genoeg om nog een keer gebruikt te worden voor
een andere F-85SR en zijn te koop.
14
oktober
2011 Na de
vorige update had ik vakantie, dus kon er weer gebouwd worden.
Uiteraard begon dat direct met een kleine tegenslag. De schuimbox die
ik gebruikte bij het opwarmen van de corecell platen trok direct weer
krom. Ik moest dus eerst een serieuze corecell toaster maken. De setup
heb ik afgekeken van mede F-85SR bouwer Phill Brander. Een
radiatorventilator van de sloop zorgt voor de nodige luchtstroom. De
bereikte temperatuur viel een beetje tegen, zo'n 70 - 80
ēC, terwijl 100ēC ideaal
is. Dat komt denk ik
omdat de lucht vrij hard wordt rondgepompt. Ik had echter geen zin in
verdere vertraging. Met hulp van de
verfbrander lukte het buigen daarna zeer goed en deze
drijverhelft is de mooiste van alle 4. Had ik eerder moeten doen
Ook het lamineren onder vacuum
verliep even goed als de vorige keer. Deze keer 0,88 bar.
Tegelijkertijd met de romp heb ik ook beslag voor de zijstagen ( poging
2 )
gelamineerd. Deze keer niet onder vacuum maar ingeklemd tussen 2
platen. Na het aanklemmen helpen een paar tikken met de rubber
hamer om de koolstof zo strak mogelijk te trekken.
Voor het monteren van de eerste
zwaardkast kon ik de romp uit de vorm nemen, omdat deze stijfheid had
gekregen door de spanten. Dat kon nu niet, terwijl vormframe 6 samen
met wat latten wel in de weg zat.
Om niet voor verrassingen te komen te staan had ik van te
voren nagedacht over een werkplan voor het inbouwen van de zwaardkast
en deze
romphelft tot laatste bewaard. De volgorde die ik bedacht
had werkte goed en de zwaardkast is nu klaar om ingelijmd te worden.
27 sept
2011 Na
wederom oponthoud kon er
eindelijk weer gewerkt worden. Als de romphelft de mal uit gaat
vervormt de boel toch iets. Om de helften goed op elkaar te lijmen had
ik latten op de mal geschroefd langs de contour van de romp. Met lichte
druk wordt de te lijmen romphelft op z'n plek geduwd. Daarna met
spanbanden de rompen onder druk opelkaar lijmen. Eigenlijk vrij simpel.
Beide romphelften zijn goed uitgelijnd op elkaar en de stijfheid is
enorm toegenomen.
Alle gaatjes zijn geplamuurd en de HD inserts geplaatst zodat ik nu
verder kan met romphelft #4.
8 sept
2011
Eigenlijk had ik deze week romphelft #2 en #3 op elkaar willen lijmen.
Er kwamen echter een aantal andere zaken tussen waardoor ik net niet
genoeg tijd had. Op de foto zie je het ventilatie systeem voor de
waterdichte compartimenten. Om de slang niet door het spant te
hoeven leiden heb ik een polyamide slangverbinder in het spant gelijmd.
Dit gaat allemaal een stuk makkelijker als de rompen nog niet op elkaar
gelijmd zitten.
02 sept
2011 Even een
korte update. Vandaag
heb ik drijverhelft #3 gelamineerd. Het spannendste moment kwam
natuurlijk nadat ik de vacuümpompen had aangezet. Na een kort rondje om
lekken op te sporen had ik direct goed resultaat. Uiteindelijk gaf de
meter ruim 0,8 bar aan, met één pomp aan en de tweede op
standby
middels de drukschakelaar. Reden voor een rondedansje. Geen foto's want
mijn vrouw heeft het fototoestel mee.
21 jul
2011 Deze
week heb ik rompsteunen gemaakt voor als de drijverhelften aan
elkaar zijn
verlijmd ( of beter, mijn router heeft ze gemaakt, ik heb ze alleen
inelkaar gezet ) .
Romphelft en
langsverstijver #3 zijn klaar voor glas
en epoxy. Dat gaat echter nog even duren want de
komende 6 weken gaan op aan werk en vakantie met het gezin.
16 juli
2011
Het is een vreemde gewaarwording om in je eentje een romphelft op te
pakken bij de zwaardkast en met het 8 meter lange gevaarte rond te
lopen door de schuur. Hoewel alleen de binnenzijde
gelamineerd is, is de boel licht en toch sterk en stijf.
Veel mensen vragen mij wanneer de boot klaar is. Ik heb geen
idee. Theoretisch moet de boot in ongeveer 2000 uur gebouwd kunnen
worden. Aangezien er soms iets over gedaan moet worden zal het
uiteindelijk wel wat langer duren. Mijn planning was om 400 uur per
jaar aan de boot te kunnen besteden. Dit voorjaar heb ik 200 uur in het
project kunnen steken, dus wat dat betreft zit ik op schema.
Vorige week heb ik de frames omgedraaid en kon ik beginnen aan de bouw
van drijver #3. Om het buigen van de platen iets gemakkelijker te maken
heb ik de box wat beter geīsoleerd. De temperatuur liep daardoor op tot
70 - 80ēC. Hoger lukte niet omdat het schuim van de box nogal begon te
protesteren door krom te trekken..... De ideale temperatuur voor het
buigen
van Corecell M schijnt ongeveer 100ēC te zijn. Nu had ik hier en daar
nog de verfbrander nodig om bij het buigen te helpen. De vormvastheid
was wel een stuk beter. Hierdoor had ik geen problemen met de nieuwe
schroeven, die maar 7 mm in het schuim steken. Een groot voordeel is
dat ze niet door het schuim
heen steken en ik dus niets hoef af te slijpen en te plamuren
De geschiedenis van de eerste 7 maanden heb ik afgesplitst naar 'Deel
1' omdat
deze pagina anders te groot wordt. Tevens heb ik op de links pagina een
aantal websites toegevoegd van andere farrier bouwers die ook begin dit
jaar zijn begonnen.