Deze
website documenteert de voortgang van de bouw van mijn F-85SR trimaran.
Als u op de hoogte wil worden gehouden van wijzigingen, stuur dan een
prive bericht via het gastenboek.
|
laatste
update 18 mei
2012
Het glad
schuren van de tweede beam liet zien dat de epoxy deze keer
goed in het laminaat was doorgedrongen. Dat gaf een goed gevoel.
Tegelijkertijd was de temperatuur eindelijk genoeg gestegen om weer aan
de drijvers te beginnen. Dat gaf mij ook wat lucht om nog even na te
denken hoe ik het verder met de beams ga aanpakken.
De rompen hadden nog een aantal laminatie klussen voor de boeg. Om het
boegoog in te lamineren heb ik net als Phill
een glasvezelbuis
ingelijmd in de boeg. Ook voor het dicht lijmen van
de boeg
heb ik dezelfde procedure gebruikt; een reep karton die de
lijm op z'n plek houdt en zorgt voor een goede verbinding.
Een lastige klus was het lamineren van het beslag voor de zijstagen, de
wantputtingen. Ik heb ze eerst ingelijmd en ingeklemd terwijl de rompen
rechtop stonden. Daarna de rompen omgedraaid en omhoog getakeld om zo
van onderuit te werken. De voorzijde was eenvoudig vanuit het luik,
maar de achterzijde was zeer lastig te lamineren. Dit moest gebeuren
door het gat voor het inspectieluikje en koste behoorlijk wat
zweetdruppels. Wat het ook lastig maakte is dat ze wat verder naar
achteren geplaatst zijn.
Voor het dichtlijmen van de spiegels
gebruik ik dezelfde methode als Henny.
Dit kan alleen als er genoeg
ruimte is dat je er goed bij kan. Bij de boeg van de F85SR kan het dus
niet. 't
werkt wel heel mooi.
28 apr
2012
De
afgelopen weken kon ik flink
wat tijd besteden aan de boot. In het begin schoot het lekker
op
en waren beide beams klaar om aan de onderzijde gelamineerd te worden.
Omdat ik geen 320 grams unidirectioneel koolstof kon krijgen,wordt het
laminaat opgebouwd uit een combinatie van 250 grams en 300 grams uni,
waarbij het totale gewicht iets hoger is dan voorgeschreven. De 300
grams is veel handelbaarder, maar 't is wel moeilijker om alle vezels
met epoxy te impregneren bij het lamineren.
Nadat ik de eerste
beam gelamineerd had en het vacuum eraf had gehaald stuitte ik op een
probleem. De holte voor de Upper Folding Strut had ik opgevuld met een
vulstuk, dat de holte niet helemaal opvult, zodat ik het koolstof daar
goed kon afwerken. Blijkbaar waren er ter plekke spanningen in de
vacuumfolie gekomen, zodat er allemaal plooien in de vezels waren
gekomen. Dat is niet goed, omdat dit afbreuk doet aan de sterkte. De
koolstof moest eraf! Terwijl ik dat deed, kwam ik erachter dat er
enkele plekken waren waar de koolstofvezels droog lagen. De keuze om de
boel af te schuren was dus een goede. 'T levert wel een hoop
koolstofstof op....
Voor de tweede beam besloot ik om een strook
mylar op de bleederdoek te leggen en het vulstuk te verhogen. Om droge
plekken te voorkomen, heb ik de vezels niet alleen voorbewerkt op de
lamineertafel, maar ook, eenmaal op de beam, nog een keer zorgvuldig
met epoxy ingestreken. Ook heb ik een wat langzamere en dunnere harder
mix gebruikt.
Nadat ik het vacuum had aangesloten zag het er
goed uit. Echter na uitharding bleek dat nu het hele laminaat pokdalig
is. Het gebruik van mylar boven op de bleederdoek is dus geen goed
idee. Ook bij deze beam zal ik de unidirectionele vezels eraf moeten
schuren..... Kan ik direct controleren of ik deze keer géén droge
vezels tegen kom.
Zo schiet het niet echt op natuurlijk.
Voordeel van deze tegenslagen is wel dat ik steeds beter wordt in het
lamineren van koolstof. Het onder vacuum uitharden van undirectionele
vezels is me ondertussen slecht bevallen. Ook bij het beslag voor de
zijstagen ging dat vorig jaar fout. De volgende keer maar zonder vacuüm
dus. Ondertussen wacht ik totdat de temperatuur eindelijk gaat stijgen,
zodat ik weer met de drijvers bezig kan.
11 apr
2012
Deze
week heb ik de tweede beam
aan de binnenzijde kunnen lamineren. De voorbereidingen voor het vacuum
kosten vrij veel werk maar het geeft wel een goed resultaat. Voordat ik
de koolstof plaats, wordt die volledig met epoxy doordrenkt. Ook is de
binnenzijde van de eerste beam verder afgewerkt. De binnenzijde van de
beam is vrij krap maar met de flexibele verlengkabel van mijn dremel
kan ik overal goed bij.
25 maart
2012
Andere
bouwers schreven al dat het bouwen van de beams een tijdrovend
zaakje is. Dat klopt. Van de eerste beam is het meeste binnenwerk nu
gedaan. Ik heb een aantal stappen uit het bouwboek gecombineerd om in
één keer, onder vacuüm, te lamineren. Om er zeker van te zijn dat de
koolstofvezels goed strak blijven liggen, leg ik een plaat mylar onder
de vacuum folie. Schuim voor de tweede beam ligt
nu in de mal.
|
|
|
|